نام دیگر برای روز غدیــــر

 خبرنامه دانشجویان ایران نوشت نامها به سهولت در ذهنها جاى مى‏گیرند و به راحتى معانى بلند را منتقل مى‏كنند به همین دلیل و دلایل دیگر ، نامگذارى روزها و یا هفته‏ها یكى از شیوه‏هاى تبلیغاتى مثبت و منفى شده است و مطرح شدن و رواج پیدا كردن ارزشها یا ضد ارزشها را در پى دارد .

اسلام علاوه بر این كه براى برخى از روزها اسمهاى خاصى مانند عید قربان ، عید فطر ، روز عرفه و … برگزیده بر همه این روزها نام ایام الله نهاده است تا عظمت و قداست این روزها هر چه بیشتر در ذهن و دل مؤمنان ، نقش بسته و موجب تذكر و تنبه آنان گردد .

یكى از روزهایى كه در اسلام براى تعظیم آن ، از شیوه نامگذارى بهره گرفته شده “ غدیر ” است ویژگى غدیر این است كه نامهاى گوناگونى براى آن قرار داده شده و این خود عظمت این روز را نسبت به روزهاى دیگر نشان مى‏دهد نامهاى روز غدیر ، از اسرار و ابعاد این روز پرده برمى‏دارند هر نامى از این نامها درى تازه از قلعه بلند غدیر بر ما مى‏گشاید چرا كه اسلام بر برگزیدن نامى براى زمان یا مكان و یا هر چیز دیگر ، خصوصیات مسمى را در نظر داشته و به جنبه‏ها و زوایاى آن توجه كرده است . از این روى شناختن و شناساندن نامهاى روز غدیر یك ضرورت است . با این كار تصویرى روشن از این روز در ذهن و دل نقش بسته و بیش از پیش این روز بزرگ را مى‏شناساند .

شایسته است نامهاى غدیر را با بهترین شكل و زیباترین خط بنویسیم و محافل جشن و سرور عید غدیر را با آن ، معنى و روحى تازه ببخشیم .

آنچه در زیر مى‏آید پنجاه نام و یا صفت براى روز غدیر است كه از روایات برگرفته‏ شده است :

1 ـ بزرگترین عید خدا ؛ “ عیدالله الاكبر ” (1)
2 ـ روز گشایش ؛ “ یوم وقوع الفرج ” (2)
3 ـ روز خشنودى پروردگار ؛ ” یوم مرضاة الرحمن ” (3)
4 ـ روز زبونى شیطان ؛ ” یوم مرغمة الشیطان ” (4)
5 ـ روز مشعل فروزان دین ؛ ” یوم منار الدین ” (5)
6 ـ روز بپا خاستن ؛ ” یوم القیام ” (6)
7 ـ روز شادمانى ؛ ” یوم السرور ” (7)
8 ـ روز لبخند ؛ ” یوم التبسم ” (8)
9 ـ روز راهنمایى ؛ ” یوم الارشاد ” (9)
10 ـ روز بلندى گرفتن منزلت شایستگان ؛ “ یوم رفع الدرج ” (10)
11 ـ روز روشن شدن دلایل خدا ؛ ” یوم وضوح الحجج ” (11)
12 ـ روز آزمایش بندگان ؛ ” یوم محنة العباد ” (12)
13 ـ روز راندن شیطان ؛ ” یوم دحر الشیطان ” (13)
14 ـ روز آشكار كردن حقیقت ؛ ” یوم الایضاح ” (14)
15 ـ روز بیان كردن حقایق ایمان ؛ ” یوم البیان عن حقایق الایمان ” (15)
16 ـ روز ولایت ؛ ” یوم الولایة ” (16)
17 ـ روز كرامت ؛ ” یوم الكرامة ” (17)
18 ـ روز كمال دین ؛ ” یوم كمال الدین ” (18)
19 ـ روز جداسازى حق از باطل ؛ ” یوم الفصل ” (19)
20 ـ روز برهان ؛ ” یوم البرهان ” (20)
21 ـ روز منصوب شدن امیرمؤمنان ؛ ” یوم نصب امیرالمؤمنین (ع) ” (21)
22 ـ روز گواهى و گواهان ؛ ” یوم الشاهد و المشهود ” (22)
23 ـ روز پیمان ؛ ” یوم العهد المعهود ” (23)
24 ـ روز میثاق ؛ ” یوم المیثاق المأخوذ ” (24)
25 ـ روز آراستن ؛ ” یوم الزینة ” (25)
26 ـ روز قبولى اعمال شیعیان ؛ ” یوم قبول اعمال الشیعة ” (26)
27 ـ روز رهنمونى به رهنمایان ؛ ” یوم الدلیل على الرواد ” (27)
28 ـ روز امن و امان ؛ ” یوم الامن المأمون ” (28)
29 ـ روز آشكار كردن امور پنهان ؛ ” یوم ابلاء السرائر ” (29)
30 ـ عید اهل بیت(ع) ؛ ” عید اهل البیت (ع) ” (30)
31 ـ عید شیعیان ؛ ” عید الشیعة ” (31)
32 ـ روز عبادت ؛ ” یوم العبادة ” (32)
33 ـ روز اتمام نعمت ؛ ” یوم تمام النعمة ” (33)
34 ـ روز اظهار گوهر مصون ؛ ” یوم اظهار المصون من المكنون ” (34)
35 ـ روز بر ملا كردن مقاصد پوشیده ؛ ” یوم ابلاء خفایا الصدور ” (35)
36 ـ روز تصریح برگزیدگان ؛ ” یوم النصوص على اهل الخصوص ” (36)
37 ـ روز محمد(ص) و آل محمد(ص) ؛ ” یوم محمد (ص) و آل محمد (ص) ” (37)
38 ـ روز نماز ؛ ” یوم الصلاة ” (38)
39 ـ روز شكرگزارى ؛ ” یوم الشكر ” (39)
40 ـ روز دوح ( درختان پر شاخ و برگ ) ؛ ” یوم الدوح ” (40)
41 ـ روز غدیر ؛ “ یوم الغدیر ” (41)
42 ـ روز روزه‏ دارى ؛ ” یوم الصیام ” (42)
43 ـ روز اطعام ؛ ” یوم اطعام الطعام ” (43)
44 ـ روز جشن ؛ ” یوم العید ” (44)
45 ـ روز عالم بالا ؛ ” یوم الملأ الاعلى ” (45)
46 ـ روز كامل كردن دین ؛ ” یوم اكمال الدین ” (46)
47 ـ روز شادابى ؛ ” یوم الفرح ” (47)
48 ـ روز به صراحت سخن گشودن از مقام ناب ؛ ” یوم الافصاح عن المقام الصراح ” (48)
49 ـ روز افشاى پیوند میان كفر و نفاق ؛ ” یوم تبیان العقود عن النفاق و الجحود ” (49)
50 ـ روز گردهمایى و تعهد حاضران ؛ ” یوم الجمع المسؤول ” (50)
________________________________________
پى‌ نوشت ‌ها :

1ـ امام رضا(ع) مى‏فرماید : و هو عید الله الاكبر (عید غدیر ، برترین عید خداوند است) ، الغدیر ، ج 1، ص 286 .

2ـ قال على (ع) : هذا یوم فیه وقع الفرج ، مصباح المتهجد ، ص‏ 700 .

3ـ قال الصادق(ع) : و فیه مرضاة الرحمن (در این روز ، رضایت خداوند نهفته است) ، بحارالانوار ، ج 98 ، ص 323 .

4ـ قال الرضا (ع) : انه یوم مرغمة الشیطان ، بحارالانوار ، ج 98 ، ص 323 .

5ـ قال الصادق (ع) : یوم منارالدین أشرف منهما ( روز مشعل فروزان دین ، از دو عید فطر و قربان گرامى‏تر است ) .

6ـ قال الصادق (ع) : ذلك یوم القیام ( روزغدیر ، روز بپاخاستن است ) بحارالانوار ، ج 98 ، ص323 .

7ـ قال الصادق (ع) : انه یوم السرور ، الغدیر ، ج 1 ، ص 286 .

8ـ قال الرضا (ع) : و هو یوم التبسم ، المراقبات ، ص257 .

9ـ قال على (ع) : هذا یوم الارشاد ، مصباح المتهجد ، ص 700 .

10ـ قال على (ع) : هذا یوم فیه … رفعت الدرج ( این روزى است كه منزلت شایستگان در آن ، بلندى گرفت ) مصباح المتهجد ، ص 700 .

11ـ قال على (ع) : هذا یوم … فیه … وضحت الحجج ( این روزى است كه دلایل خداوند در آن ، روشن گشت ) .

12ـ قال على (ع) : هذا یوم محنة العباد ، مصباح المتهجد ، ص 700 .

13ـ قال على (ع) : و هو … یوم دحرالشیطان ، مصباح المتهجد ، ص 700 .

14ـ قال على (ع) : و هو یوم الایضاح ( روزغدیر ، روزآشكار كردن حقیقت است ) مصباح المتهجد ، ص 700 .

15ـ قال على (ع) : و هو … یوم البیان عن حقایق الایمان ، مصباح المتهجد ، ص 700 .

16ـ امام رضا (ع) در حدیثى مفصل ، روز غدیر را روز عرضه ولایت به انسانها و مخلوقات معرفى مى‏كند ، المراقبات ، ص 257 .

17 امام صادق (ع) : در هنگام ملاقات با برادر ایمانى خود بگو : الحمدالله الذى اكرمنا بهذا الیوم ( حمد خداوند را كه ما را در این روز كرامت داد ) المرقبات ، ص 257 .

18ـ قال على (ع) و هو … یوم كمال الدین ، مصباح المتهجد ، ص 700 .

19ـ قال على (ع) : هذا یوم الفصل الذى كنتم توعدون ، مصباح المتهجد ، ص 700 .

20ـ قال على (ع) : و هو … یوم البرهان ، مصباح المتهجد ، ص 700 .

21ـ قال الصادق (ع) : الیوم الذى نصب منه رسول الله امیرالمؤمنین (ع) ، الغدیر ، ج 1 ، ص 285 .

22ـ قال على (ع) : وهو… یوم الشاهد و المشهود ، مصباح المتهجد ، ص 700 . امام صادق (ع) : نام غدیر در زمین روز به گواهى گرفته شدگان ( جمع مشهود ) است . بحارالانوار ، ج 98 ، ص 231 .

23ـ قال على (ع) : و هو… یوم العهد المعهود ، مصباح المتهجد ، ص 700 .

24ـ امام صادق (ع) : نام غدیر در زمین ، روز میثاق گرفته شده است ، بحارالانوار ، ج 98 ، ص 321 .

25ـ امام رضا (ع) : روزغدیر ، روز زینت است ، المراقبات ، ص 257 .

26ـ قال الرضا (ع) : یوم تقبل اعمال الشیعة ، المراقبات ، ص 257 .

27ـ قال على (ع) : هذا … یوم الدلیل على الرواد ( این ، روز رهنمونى به رهنمایان است ) مصباح المتهجد ، ص 700 .

28ـ قال على (ع) : هذا یوم الامن المأمون ، مصباح‏المتهجد ، ص 700 .

29ـ قال على (ع) : هذا یوم ابلاء السرائر ، مصباح المتهجد ، ص 700 .

30ـ قال الصادق (ع) : جعله عیدا لنا ، بحارالانوار ، ج 98 ، ص 300 .

31ـ قال الصادق (ع) : جعله عیدا … لموالینا و شیعتنا ، بحارالانوار ، ج 98 ، ص 300 .

32ـ امام صادق (ع) : روزغدیر ، روزعبادت است . الغدیر ، ج 1 ، ص 285 .

33ـ قال الصادق (ع) : انه الیوم الذى… تمت فیه النعمة ، الغدیر ، ج 1 ، ص 285 .

34ـ قال على (ع) : هذا یوم اظهارالمصون من المكنون ، مصباح المجتهد ، ص 700 .

35 قال على (ع) : هذا یوم ابدى خفایا الصدور و مضمرات الامور ، مصباح المتهجد ، ص 367 ـ قال على (ع) : هذا یوم النصوص على اهل الخصوص ( این ، روز تصریح برگزیدگان است ) همان .

37ـ قال الصادق (ع) : هوالیوم الذى جعله لمحمد (ص) و آله (ع) ، المراقبات ، ص 257 .

38ـ امام صادق (ع) : روزغدیر ، روز نماز است . الغدیر ، ج 1 ص 285 .

39ـ امام صادق (ع) : روزغدیر ، روز شكرگزارى است . الغدیر ، ج 1 ، ص 285 .

40ـ قال على (ع) : و انزل على نبیه فى یوم الدرج ما بین له عن ارادته فى خلصائه (و خداوند در روز دوم ، اراده خویش را در حق بندگان خاص و گزیدگان خود اظهار داشت) مصباح المتهجد ، ص 700 . مقصود از درج ، درختان پر شاخ و برگى است كه در سرزمین غدیر وجود داشت و حضرت در سایه آنها قرار گرفت و ولایت امیرمؤمنان(ع) را ابلاغ فرمود .

41ـ این نام ، معروفترین نام غدیر است كه از مكان واقعه گرفته شده است .

42ـ قال الصادق (ع) : ذلك یوم صیام ( روز غدیر ، روز روزه ‏دارى است ) بحارالانوار ، ج 98 ، ص 323 .

43ـ امام صادق (ع) : روز غدیر ، روز اطعام است . بحارالانوار ، ج 98 ، ص 323 .

44ـ قال الصادق (ع) : انه یوم عید ، بحارالانوار ، ج 98 ، ص 298 .

45ـ قال على (ع) : هذا یوم الملأ الاعلى … ( این روز عالم بالا است… ) مصباح المتهجد ، ص 700 .

46ـ قال الرضا (ع) : هو الیوم الذى اكمل الله فیه الدین ، المراقبات ، ص 257 .

47ـ قال الصادق (ع) : انه یوم فرح ، الغدیر ، ج 1 ، ص 286 .

48ـ قال على (ع) : و هو … یوم الایضاح عن المقام الصراح ( روزغدیر ، روز به صراحت سخن گفتن از مقام ناب است ) مصباح المتهجد ، ص 700 .

49ـ قال على (ع) : و هو یوم تبیان العقود عن النفاق و الجحود ( غدیر ، روز باز كردن گره پیوند میان كفر و نفاق است ) مصباح المتهجد ، ص 700 .

50ـ امام صادق (ع) : نام غدیر در زمین ، روز بازخواست شدگان است . بحارالانوار ، ج 98 ، ص 320 .

غدير ، بزرگترين عيد همه اديان الهي

” اليوم اکملت لکم دينکم و اتممت عليکم نعمتي و رضيت لکم الاسلام دينا “

عيد غدير را که در روايات اسلامي به عيد الاکبر (بزرگترين عيد) تعبير شده است ، مي توان به بزرگترين عيد تمام اديان الهي تعبير کرد ، چرا که حاصل زحمات تمام فرستادگان الهي ، در اين روز به نتيجه رسيده است .

آنگاه که نوح نبي (ع) بر مردم نازل شد ، دين خود را به آنها عرضه داشت و فرمود : ” خداوند شما را به اين دين فرا خوانده است ؛ اما بدانيد که بعد از من پيامبري خواهد آمد که آيين او کاملتر است ، پس به او بگرويد و آگاه باشيد که کاملترين دين ، نزد آخرين فرستاده خداست . ” همين طور ابراهيم ، موسي و عيسي (ع) آمدند و به تدريج ، دين خدا را کامل نمودند و وعده به کاملترين دين ، يعني دين آخرين رسول الهي ، دادند .

حال اسلام بر مردم نازل شده است و دين به آخرين مرحله کمال رسيده و حاصل تلاش تمامي پيامبران الهي در اسلام متجلي شده است . پيامبر اکرم (ص) در طول 23 سال با زحمت و تلاش فراوان ، آن را به بار نشانده و برابري و برادري را در بين تمام مسلمين جاري نموده است . او اينک براي زيارت خانه معبود رهسپار مي شود و مسلمين را از هر رنگ و نژاد ، براي حجة الوداع که آخرين حج اوست ، فرا مي خواند . مردم ، دوشادوش حضرت ، حج بجا مي آورند و آخرين صحبتهاي ايشان را از زبانشان مي شنوند . در راه بازگشت جبرئيل بر حضرت نازل مي شود :

” يا ايها الرسول بلغ ما انزل اليک من ربک “

پيامبر که به نفاق عده اي از همراهان خود از طريق وحي الهي آگاه بود ، از برخورد آنان بيمناک شد . در اين هنگام جبرئيل امين براي دومين بار نازل شد:

” يا ايها الرسول بلغ ما انزل اليک من ربک “

رحمة للعالمين (ص) هراسناک از دلهاي مريض و ايمانهاي سست تازه مسلمانان ، راه تازه اي مي جست که جبرئيل براي سومين بار نازل شد :

“يا ايها الرسول بلغ ما انزل اليک من ربک فان لم تفعل فما بلغت رسالته و الله يعصمک من الناس”

اين چه پيامي است که اگر به مردم ابلاغ نشود ، رسالت به انجام نرسيده است ؟

پيامبر اکرم (ص) که هم داراي مقام نبوت و هم داراي مقام رسالت مي باشد ، در اين آيه با عبارت ” يا ايها الرسول ” مورد خطاب قرار گرفته اند که بيانگر آن است که در اينجا مقام رسالت آن بزرگوار مورد نظر است . از طرفي ” فما بلغت رسالته ” نشانگر آن است که انجام ندادن اين عمل و نرساندن اين پيام از طرف خداوند ، سبب عدم انجام وظيفه رسالت آن حضرت مي شود .

در ادامه آيه ، خداوند به قلب نوراني پيامبر (ص) اطمينان مي دهد و مي فرمايد :

” و الله يعصمک من الناس ” خداوند تو را از آسيب مردم حفظ مي کند . مراد از آسيب مردم ، آسيب جسمي ، مالي و … نيست ؛ چرا که پيامبر هيچ گاه در ميادين جنگ هراسي به دل راه نمي داد و زندگاني آن حضرت ، سراسر گواه اين مطلب است که در تمامي جنگها ، رسول اکرم (ص) حتي يک قدم هم به عقب بر نداشت . حتي در جنگ احد بعد از اين که به ظاهر ، مسلمانان شکست خوردند و سپاه اسلام از هم گسست ، آن حضرت همچنان در برابر مشرکين مي جنگيد . به علاوه خداوند نه تنها رسول اکرم (ص) بلکه تمامي رسولان خود را اين گونه توصيف مي نمايد:

” الذين يبلغون رسالات الله و يخشونه و لا يخشون احدا الا الله

کساني که رسالت خداوند را ابلاغ مي نمايند و از او مي ترسند و از هيچ کس غير او نمي هراسند . “

پس هراس آن حضرت به خاطر آسيب ديدن اصل دين ، توسط مردم و به خاطر جهل آنان بود و اين ، بشارت خداوند براي غلبه بر جهل مردم بود ؛ همانگونه که به موسي (ع) نيز فرمود : ” لا تخف انک انت الاعلي “

پس پيامبر (ص) در موضع غدير توقف مي کنند .

آنان که جلوتر رفته بودند را فرا مي خوانند و صبر مي کنند تا افرادي که هنوز نيامده اند به آنان ملحق شوند . پس به بالاي بلندي مي روند و خطبه اي ايراد مي کنند :

” خداي را سپاس مي گويم و بر بندگي خود و پروردگاري او اقرار مي کنم . جبرئيل تا کنون سه بار بر من نازل شده است و از جانب پروردگار مرا امر نموده که در اين زمين بر پاي بايستم و رسالت او را به پايان برم . آيا من ولي شما بر شما نيستم ؟ “

همگان پاسخ دادند : ” آري . “

حضرت ادامه داد : ” آيا من پيامبر و رهبر شما نيستم ؟ ”

باز همه سر به تعظيم خم مي کنند .

آنگاه حضرت دست علي بن ابيطالب (ع) را گرفته و بلند مي کند و مي فرمايد :

” من کنت مولاه فهذا علي مولاه ، هرکه من ولي و سرپرست اويم ، پس علي سرپرست و ولي اوست . “

سپس مردم در محل خيمه اي که به امر پيامبر (ص) ، برپاگشته بود ؛ بر علي (ع) وارد شدند و به ايشان تهنيت گفتند و آن حضرت را امير المؤمنين خطاب نمودند ؛ که مورخين عده آنان را تا 120000 نفر ذکر کرده اند .

در آن هنگام اين آيه نازل شد :

” اليوم يئس الذين کفروا من دينکم فلا تخشوهم و اخشون اليوم اکملت لکم دينکم و اتممت عليکم نعمتي و رضيت لکم الاسلام دينا ، امروز کافران از دين شما مأيوس شدند ؛ پس ، از آنان نترسيد و از من بهراسيد . امروز دين شما را کامل نمودم و نعمت خويش را بر شما تمام ، و براي شما به اسلام به عنوان دين راضي شدم (راضي شدم که اسلام دين شما باشد) . “

در قرآن کريم واژه ” اليوم و يومئذ ” بيشتر براي معاد به کار برده مي شود ؛ ولي در اين آيه در باره ظهور امامت به کار رفته است . از آن جايي که قرآن مطالب مهم را با لفظ ” الا و اليوم ” آغاز مي کند ، معلوم مي شود که خبر بسيار مهمي در اين آيه وجود دارد که دوبار در آن کلمه اليوم استفاده شده است و آن خبر مهم ، همانا تعيين سرپرست براي امت اسلامي ، پس از پيامبر اکرم (ص) مي باشد .

اين اتفاق مهم ، باعث مأيوس شدن کفار شد . دشمنان اسلام مي گفتند :

” نتربص به ريب المنون ” ما مرگ پيامبر (ص) را انتظار مي کشيم تا با مرگ او بساطش برچيده شود ؛ چرا که با کتاب و قانون مي توان مبارزه کرد و آنرا مطابق ميل خود و بر خلاف نظر خداوند ، تفسير نمود ؛ اما با اين رهبر الهي نمي توان به مقابله پرداخت . لذا واقعه غديرخم که ادامه رهبري امت اسلامي را براي شخصي با داشتن خصائص شجاعت ، درايت و صبر و پايداري همانند پيامبر (ص) اعلام مي دارد ، اين تنها اميد کافران را نيز به يأس بدل کرد ؛ و بعد از پيامبر (ص) جانشيني الهي از جانب خداوند براي ادامه راه او و سرپرستي مسلمين تعيين نمود .

در قسمت بعدي آيه ، از کامل شدن دين و تمام شدن نعمت سخن به ميان آمده است . منظور از نعمت در اين قسمت آيه ، نمي تواند نعمتهاي مادي باشد ؛ چرا که نعمتهاي مادي هنوز هم جاري هستند و چيزي نيستند که تمام بشوند و هر روز و هر لحظه ، از جانب خداوند ، بر مخلوقات نازل مي شوند و نمي توان در باره آنها کلمه تمام کردن نعمت از جانب خداوند را به کار برد . پس نعمتي ديگر (و به مراتب بالاتر و مهمتر از نعمتهاي مادي) مورد نظر آيه است . بر طبق واقعه غدير ، همانا آن نعمت ، چيزي جز نعمت ولايت و امامت نيست . خداوند نيز در قرآن نعمت رسالت و نعمت امامت را به عنوان برترين نعمتهاي خويش ستوده و اصطلاح منت (نعمت سنگين و طاقت فرسا که حمل و هضم آن دشوار است) را براي آن دو نعمت به کار برده است .

” لقد مَنّ الله علي المؤمنين اذ بعث فيهم رسولا من انفسهم ، همانا خدا بر مؤمنين نعمتي سنگين عطا نمود آن هنگام که از بين آنان رسولي را مبعوث کرد . “

” و نريد ان نمن علي الذين استضعفوا في الارض ونجعلهم ائمة و نجعلهم الوارثين ، ما اراده کرديم که بر آناني که در زمين ضعيف شمرده شدند ، نعمتي سنگين بدهيم و آنان را امام قرار دهيم و وارثان زمين . “

و در نهايت اينکه زحمات تمام پيامبران پيش از اسلام و زحمات 23 ساله پيامبر (ص) در روز غدير به بار نشست و حجت خداوند بر انسان تمام شد .

از لحاظ روايي نيز ذکر اين نکته ضروري است که در طول تاريخ اسلام ، کمتر واقعه اي سندي به محکمي سند غدير دارد . مسعود ابن ناصر سجستاني در کتاب ولايتکده که 17 جلد است اين حديث را از 120 نفر نقل کرده است . محمد ابن جرير طبري در کتاب رد علي الخرقوضيه از 75 طريق ، ابن عقده در کتاب ولايت ، حديث را از 125 راوي بيان داشته است . از ابوالمعالي جوني نقل است که او بيان داشته است:

” در بغداد در دکان صحاف ، کتابي ديدم که روايت غدير را در آن جمع آوري کرده بود و بر پشتش نوشته شده بود : « جلد 28 از طرق حديث من کنت مولاه » . ” سيد مرتضي نيز در کتاب شافي بيان داشته است که ” ما هيچ فرقه اي از فرق اسلامي را نديده ايم که منکر اصل حديث غدير باشد . ” و در نهايت کتاب ارزشمند الغدير تأليف علامه اميني ، جامع ترين دائرة المعارف براي اسناد روايت غدير مي باشد .

در روايتي در صحيح مسلم به نقل از طارق بن شهاب آمده است : جمعي از يهود به خليفه دوم گفتند : اگر بر ما قوم يهود چنين آيه اي نازل مي شد (اليوم اکملت لکم دينکم و اتتمت عليکم نعمتي) و ما مي دانستيم که در چه روزي نازل شده است ، حتما آن روز را عيد قرار مي داديم .